كيومرث درمبخش در ارتباط با مجموعهاى از عكس هاى نيما كه در اختيار دارد و تا به امروز به نمايش در نيامده مى گويد: "نيما اين عكس ها را اغلب با دوربين لوبيتل و با سه پايه از خودش گرفته است. او علاقه زيادى به گرفتن عكس از خودش داشته و براى گرفتن عكس ها تمام مقدمات و صحنه آرائى را فراهم مى كرده. سگ اش يا تفنگ اش يا هرچيز ديگرى را كه مى خواسته در عكس باشد در جاى خودش قرار مى داده. بعد دكمه دوربين را مى زده و در فاصله زمانى زدن دكمه تا گرفته شدن عكس خودش هم در جائى كه در نظر گرفته بوده مى نشسته."
كيومرث درم بخش اين مجموعه از عكس هاى نيما را به مناسبت پنجاهمين سال درگذشت او در نمايشگاهى در خانه هنرمندان به تماشا گذاشته است. او مى گويد: "آخرين عكس در اين مجموعه را جلال آل احمد سه روز قبل از مرگ نيما در خانه تجريش از او گرفته است. بيشتر اين عكس ها را من در سن چهارده سالگى ( ١٣٣٨ ) از نيما هديه گرفتم كه البته اين هديه برايم بسيار گرانبها است. سال ها بعد همين مجموعه باعث شد فيلم " دنيا خانه من است" را ( كه نام يكى از نامه هاى نيما به عاليه خانم، همسرش است) بسازم . اين فيلم ٣٣ سال پيش در يوش، زادگاه نيما كه در سلسله جبال مركزى البرز قرار دارد، ساخته شد."
كيومرث درم بخش معتقد است فضاى شعر نيما با طبيعت آميخته است و نيما از شاعران اكولوژيست جهان است که بيش از ٢٠٠ درخت را در اشعارش معرفى مىكند.
او از نيما نقل مى كند كه وقتى در تهران كارمند اداره اى شده بود با چكمه، قبا و قداره به اداره مى رفته و پشت ميز مى نشسته است. منشى زاده مى گويد غريبگى نيما نه در پوشيدن اين لباس ها در زمانه اى است كه همه لباس فرنگى مى پوشيده اند بلكه در اين است كه از اين كه مردم او را نگاه مى كرده اند تعجب مى كرده است.
در مراسم يادواره نيما كه به همت كيومرث درم بخش و با سخنرانى كيومرث منشى زاده برگزار مى شود در كنار نمايشگاه عكس هاى نيما فيلم 'دنيا خانه من است' نيز نمايش داده خواهد شد.
'دنيا خانه من است' براى اولين بار ٣٣ سال پيش از تلويزيون ملى ايران با مقدمه اى از مهدى اخوان ثالث به نمايش درآمد. به گفته كيومرث درم بخش ساخت و پخش اين فيلم باعث شد خانه پدرى نيما در يوش، كه در حقيقت يک خانه با معمارى اربابى آن زمان و گچبرىهاى بىنظير بود، از وارثينى كه قصد تخريب اين بنا را داشتند، خريدارى شود و جزو آثار ثبت شده تاريخى درآيد.
بعدها اين خانه تبديل به موزه شد و جسد نيما نيز كه در گورستان ميدان سپه، يا آتش نشانى فعلى، مدفون بود طبق وصيت خودش به خانه پدرى در يوش منتقل شد.
بخشى از عکس هاى ارائه شده در نمايشگاه خانه هنرمندان را در گزارش مصور بالا ببينيد و حرف هاى کيومرث منشى زاده در باره نيما را در پيوست صوتى اين صفحه بشنويد.







نظر شما
سلام، و خسته نباشید از دیدن سایت تان بسیار خوشحال شدم و بهتون تبریک می گم بسیار جالب و دیدنی بود روح نیما شاد دست شما درد نكنه. كار زيبايي بود.
Dear sir/Madam
Hi
Thanks for your pictuers
Sincerely yours,
Mohammad
سلام، و خسته نباشید از دیدن سایت تان بسیار خوشحال شدم و بهتون تبریک می گم. مخصوصا موزه و نیما از زبان نیما با موسیقی زیبایی که گذاشته بودید. برایتان آروزی موفقیت می کنم.
در اين يكي دو ماه، اين سومين بار است كه براي ديدن اين عكسها به اين صفحه ميآيم... مثل وقتي كه آدم دلتنگ شعر شاعري ميشود و دوباره كتابش را از قفسه بيرون ميكشد... سپاس
نمي دونستم كه نيما يوشيج شكارچي هم بوده ! اين با طبيعت گرايي اش تو ذهنم جور در نمي اد.
Doorod beh shoma
cheh ghadr alley bood ,paydar bashid
بسیار جالب و دیدنی بود روح نیما شاد
کار ارزشمند و زیبایی ارائه دادید.
از این بابت از شما ممنونم.
کنار کار شما و احوال نیما، ترنم زیبای این تکنوازی دل ما را با خود به آسمانها پرواز داد...
سلام آقاي صحرايي،
دست شما درد نكنه. كار زيبايي بود.
شوکای عزیز
کار بسیار قشنگی بود. موسیقی بسیار زیبایی هم برای آن انتخاب کرده ای. کاش آن راهم جایی معرفی می کردی.
جناب آقای شوكا صحرائى،
به عنوان یک ایرانی از زحمت شما تشکر میکنم. ولی به عنوان کسی که با وراث نیما نسبت نزدیکی دارد ، برایم جای بسی تاسف و دلخوری دارد که فرموده اید " قصد تخریب داشتند " . بنده نمیدانم مستندات جنابعالی از کجاست ولی همینقدر میدانم که " شراگیم یوشیج " نه تنها شخصا هزینه های زیادی را برای بازسازی آن خانه انجام داد، بلکه اگر زحمات و دوندگیهای ایشان و صد البته دوستداران نیما و امثال سیروس طاهباز و آیت الله نوری نبود ، این منزل در لیست ابنیه تاریخی قرار نمیگرفت. که اگر توقع این بوده ، شراگیم شخصا موزه ایی برای تاریخ ایران بسازد منصفانه نیست.
در باب جسد نیما نیز ایشان در امامزاده عبدالله دفن بودند و در سال 1372 با همراهی وراث به خانه یوش منتقل شده است.
با احترام
ممنونم ازمطالب جالبتان !
بنده هم استانی نیما واز طرفداران ویژه ی ایشان می باشم واینو بگم بخاطرعشقی که به نیما دارم ، می خواهم اسم خودم را به این نام تغییر دهم .
axha kheili ziba boodand, vali in ide ke ba kam o ziad shodane contraste axha jashoon o be ham midadan ,na tanha jaleb nabood ke khaste konanade bood va lezzate didan va tamarkoz rooye fazaye tasavir ro kheili kheili kam mikard.
ba tashakkor az talashe shoma
جالب است که با دو کيومرث سر و کار دارم، و هر دو از دوستان قديم. سلامی از من به شما. منشی زاده مثل هميشه حرف نويی دارد، شايستة تاملِ بسيار. فيلم دنيا خانة من است را پيش از انقلاب در تهران ديده بودم، و بر سر صدای خروس يا واژة قوقولی قوقو با درم بخش عزيز حرفی داشتم، که هنوزهم بر سرِ آنم.کيومرث های عزيز! خوشحال می شوم اگر با شما تماس داشته باشم.
از اینکه مطالبی جدید یاد گرفتم خوشحالم ومدیون زحمات شما . ممنون . موفق باشید
فوق العاده خوشحالم از این که آقای درم بخش هنوز یاد نیما را زنده نگاه داشته اند و کار شما جای تحسین دارد
درود
نیما هم استانی منه . اون از افتخارات مازندرانه روانش شاد .
تو را من چشم در راهم
به وبلاگ اختصاصی پدر شعر نو منت بگذارید
www.nimaushij.blogfa.com
با سلام و درود بر استاد درم بخش عزیز. باید گفت که عکس های استاد درم بخش نسخه دوم هم دارد و پیش از این به مناسبت هایی به نمایش درآمده اند و نکاتی مبهم هم قابل طرح است که درمی گذرم. برای نیما از تمامی دوستداران شعر و ادبیات ایران یاری می طلبیم.
شوکا عزیز کارهایت عالی هستند. همیشه مشتاقم کار جدیدی از تو ببینم.
بسیار مطلب جالب و پرمحتوایی بود.درود بر شما....
ارج نهادن به بزرگان تاریخ میهنمان کاریست بسیار با ارزش. و نیز لازم است که یاد آنان را همواره در حافطه مان تداعی کرده، غبار فراموشی را برداشته و مهمتر اینکه تلاش مدیران جامعه را در راستای از یاد انداختن بزرگانمان نقش بر آب کنیم. با سپاس از شوکا و دیگر عزیزان.
واقعا زیبا بود .خیلی لذت بردم.
برای من که بیش از چهل است عاشق کار نیما بوده ام، بسیار زیبا بود. آفرین!
badorod besyar ali bod zendeh bashid mehrdad sweden
شوکای عزیز عالی عالی بود. ما هیچ ما نگاه...
با سلام خبر شما در سایت خبری وبلاگ نویسان فارسی زبان منتشر شد
irnablog.ir
عالی بود. مرسی
كارتان عالي است رو ح نيما را شاد كرديد...
با درود فراوان....كيومرث و ثريا درم بخش